Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


Προς τα νότια της Ιερουσαλήμ και σε απόσταση 9 χιλιομέτρων περίπου, πάνω σ’ ένα λοφίσκο κατάφυτο από αμπέλια, συκιές και ελιές βρίσκεται η Βηθλεέμ, μια κωμόπολη της Παλαιστίνης.
Το όνομά της σημαίνει τόπος άρτων, τόπος γόνιμος.
Σήμερα οι Άραβες τη λένε Μπέιτ-Λαχμ, δηλαδή τόπος κρέατος, γιατί εκτρέφει πολλά πρόβατα.
Η Βηθλεέμ ήταν διάσημη για τους Εβραίους, γιατί εκεί σταμάτησε ο Αβραάμ κατεβαίνοντας για τη Μεσοποταμία αλλά και γιατί εκεί γεννήθηκαν γνωστοί άνδρες της Παλιάς Διαθήκης, όπως ο Ωβήδ, ο Ιεσσαί και ο σπουδαιότερος βασιλιάς του Ισραήλ, ο Δαβίδ.
Η μεγαλύτερη όμως δόξα της Βηθλεέμ είναι ότι εκεί σ’ ένα σπήλαιο γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός.
Έτσι, από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια το Σπήλαιο ήταν γνωστό και το τιμούσαν οι Χριστιανοί.
Αργότερα, γύρω στο 100 μ.Χ., ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός, λεηλάτησε όλη την Παλαιστίνη και βεβήλωσε το Σπήλαιο.
Στην εποχή του Μ. Κων/νου, η μητέρα του , η Αγία Ελένη, το 327 μ.Χ. έχτισε μεγαλοπρεπή Ναό.
Την εκκλησία αυτή αντικατέστησε ο Ιουστινιανός με άλλη μεγαλύτερη, που υπάρχει και σήμερα. Κάτω από αυτό το ναό βρίσκεται το Άγιο Σπήλαιο, που συνεχώς φωτίζεται. Εκεί, σώζεται και ο χώρος της Φάτνης.
Εκεί, κάθε χρόνο στις 25 Δεκεμβρίου γίνεται με συγκινητική μεγαλοπρέπεια ο γιορτασμός της γέννησης του Ιησού, με παρουσία επισήμων, του Πατριάρχη και πολλών πιστών.
Μια νύχτα «γεμάτη θάματα, νύχτα σπαρμένη μάγια», διάλεξε ο Θεός για να κρεμάσει πάνω από το βράχο μιας σπηλιάς στη Βηθλεέμ, το λαμπρότερο άστρο του ουρανού.
Στην παγωμένη εκείνη σπηλιά, η Παρθένος Μαρία δέχτηκε ν’ ανάψει τον πυρσό της θείας φωτιάς για να ζεστάνει από κει τις σκόρπιες, στα πέρατα της γης, παγωμένες καρδιές των ανθρώπων.
Η Θεία Πρόνοια έρχεται να θερμάνει το ανθρώπινο γένος με τη ζεστή πνοή του Θείου Βρέφους και να φωτίσει, με το πληθωρικό φως του άστρου της σπηλιάς, τα σκιαχτερά σκοτάδια της ψυχής του ανθρώπου.
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες η ψυχή μας αγκαλιάζει στοχαστικά τη νύχτα του Χριστού και στ’ αυτιά μας αντηχεί, πάντα γλυκό, το σάλπισμα των αγγέλων:
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώπις ευδοκία ».

Θείο το σάλπισμα της αιωνιότητας, υψηλό το κήρυγμα της καλοσύνης, πολιτισμένο αληθινά το άγγελμα του ανθρωπισμού.
Στην ημέρα της «μεγάλης προτροπής», προτροπής για την αγάπη και την ειρήνη, ας ψάξουμε ερευνητικά στα βάθη της ψυχής μας και ας ρωτήσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο, αν σταθήκαμε άξιοι της Θείας αυτής εντολής.
Ο απολογισμός ίσως να μην είναι εκείνος που θα θέλαμε. Αναξιόπιστοι και ανακόλουθοι γινόμαστε τις περισσότερες φορές απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.
Γιατί γιορτάζουμε Χριστούγεννα χωρίς να βλέπουμε το μήνυμα της γέννησης μέσα μας και όμοια γιορτάζουμε την Πασχαλιά χωρίς να νιώθουμε ανάσταση στη δική μας ψυχή.
Δύσκολα θα μπορέσουμε να χαρούμε τέτοιες μεγάλες ημέρες και γιορτές αν δεν είμαστε έτοιμοι να κάνουμε άφοβα την αυτοκριτική μας και την ανασκόπηση των πράξεών μας. Δεν είναι οι μέρες αυτές χαρά μονάχα στις αισθήσεις και ευχαρίστηση στις απολαύσεις της ύλης. Είναι και μέρες για αυταπάρνηση και περισυλλογή.
Δεν είναι μονάχα η γέννηση του Χριστού που πρέπει να μας ενδιαφέρει και να μας απασχολεί. Είναι και η αναγέννηση της δικής μας ψυχής. Και δε γεννιέται μονάχα στις εκκλησίες ο Θεάνθρωπος. Γεννιέται και στις ψυχές μας. Αρκεί να το θελήσουμε. Το φως του Άστρου της Βηθλεέμ θα μας βοηθήσει σ’ αυτό. Ας το αφήσουμε να περάσει μέσα μας και τότε θα γεννηθεί στην ψυχή μας ο Χριστός. Η αγάπη και η ανθρωπιά θα είναι τα δώρα.
Το άστρο της Βηθλεέμ είναι άστρο όλου του κόσμου. Όμως ο καθένας μας χωριστά έχει και το δικό του άστρο. Αλλά αντί για φως μέσα μας, θριαμβεύει τις περισσότερες φορές το σκοτάδι. Δεν είναι αρκετή η απλή διαπίστωση του άστρου μας. Πρέπει να υπάρχει και η όρεξη να το γνωρίσουμε και η διάθεση να δεχτούμε το φως των ακτινών του.
Στις μέρες μας, δεν έλειψε το φως του θείου άστρου. Αλλά η πίστη μας σ’ αυτό το άστρο, η πίστη μας στον ίδιο μας τον εαυτό έλειψε και χάθηκε. Ο νοσηρός προσανατολισμός της ψυχής, ο εγωισμός, η ιδιοτέλεια και οι κακίες είναι τα σκοτεινά σύννεφα που σκεπάζουν το άστρο μας και πνίγουν τη λάμψη του φωτός της ψυχής μας.
Σε σύγκρουση λοιπόν ο εαυτός μας με το άστρο μας της ζωής μας. Και είναι η σύγκρουση φριχτή και αβάσταχτη. Το μαρτυρούν αυτό οι καθημερινές μας πράξεις. Το διαλαλούν τα αιματηρά, τα βάρβαρα και βίαια γεγονότα της γης και οι γεμάτες συμφορά μπόρες του πολέμου. Το μαρτυρούν τα εκατομμύρια των παιδιών που πεθαίνουν κάθε χρόνο απ’ την πείνα, τις αρρώστιες και τους πολέμους.
Αν και πέρασαν πάνω από δυο χιλιάδες χρόνια από τότε, τέτοιες μέρες ξανακούγεται ο χαιρετισμός της αγάπης και οι καμπάνες διαλαλούν το μεγάλο μήνυμα.
Όμως δε φαίνεται πάντα σιμά στα σπίτια μας και στις κοινωνίες μας ούτε η αγάπη, ούτε η ειρήνη, ούτε η ανθρωπιά. Και τούτο γιατί, όπως φαίνεται, δε γεννήθηκε ακόμη ο Χριστός μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.
Η μεγάλη νύχτα του Χριστού, ας γίνει έμπνευση και ξεκίνημα μαζί. Ο δρόμος των οδοιπόρων της ανατολής, ας γίνει παράδειγμα και για τη δική μας πορεία στο φως, στην αγάπη και στην ανθρωπιά. Τα μάτια των μάγων ας γίνουν μάτια δικά μας και τότε θα βρούμε το άστρο μας. Και η αγνή ψυχή των φτωχών και απλών ποιμένων ας γίνει ψυχή και χτύπος της δικής μας καρδιάς και τότε θ’ ακούσουμε τα ουράνια να ψέλνουν το πραγματικό νόημα της ζωής. Τότε πραγματικά θα «υψωθούμε», τότε θα είμαστε ευτυχισμένοι.
Με την ευχή και την πίστη αυτή ας προχωρήσουμε. Η ανατολή του καινούριου χρόνου, φωτισμένη απ’ το Αστέρι των Μάγων ας οδηγήσει τα βήματά μας στο δρόμο όπου ατσιγκούνευτα σκορπίζεται παντού το Θείο φως της αγάπης και η ουράνια καλοσύνη του βρέφους της Βηθλεέμ.

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕ (Μην εγκαταλείψεις ποτέ το σκυλάκι σου)


1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!

1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου.

4 µηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 µηνών. Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό.. Επίσης, κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 µηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος... Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!

12 µηνών. Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!

13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.

15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα... Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου..

16 µηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό. Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, ότι µε είχαν εγκαταλείψει!

17 µηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν. Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.

19 µηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 µηνών. Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις».
Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου.. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε.. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα.
Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;».

«Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος».
Στείλτε το όπου µπορείτε. Όχι µόνον σ' αυτούς που θα δακρύσουν, αλλά κυρίως σ' αυτούς που κάποτε ίσως και να εγκατέλειπαν ένα σκυλί στον δρόµο.

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010



Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου στις 11:00 π.μ. - 12 Δεκεμβρίου στις 9:00 μ.μ.
Τοποθεσία 1ο ΕΝΙΑΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ 2, (ΠΛΑΤΕΙΑ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ ΤΟΥ ΒΕΝΕΤΗ)

ΣΤΟ ΒΑΖΑΑR ΜΑΣ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ:

Χριστουγεννιάτικα είδη - Διακοσμητικά αντικείμενα με θέμα τον σκύλο και τη γάτα - Χρηστικά αντικείμενα για όλο το σπίτι - Κοσμήματα και ρούχα για εσάς - Πρωτότυπα ρούχα και αξεσουάρ για τους τετράποδους φίλους σας - Φυτά και γλάστρες - Βιβλία και CD καθώς και τα καινούρια μπλουζάκια του σωματείου μας!

Φέτος έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε εκπαιδεύτρια σκύλων που θα δίνει δωρεάν συμβουλές εκπαίδευσης/συμπερ...ιφοράς.

Όπως και τις προηγούμενες χρονιές, έτσι και φέτος, στον μπουφέ μας θα βρείτε: Σπιτικά γλυκά, φαγητά και καφέ από τα χεράκια μας - Πάγκο με vegan γλυκά και συνταγές για χορτοφάγους - Χειροποίητα μπισκότα για σκύλους.

Τα μέλη της Ζωοφιλικής Ένωσης Ηλιούπολης θα σας ενημερώνουν για τη δράση του Σωματείου και για τα ζώα που είναι διαθέσιμα για υιοθεσία. Δεχόμαστε με χαρά δωρεές αντικειμένων που για τα ζώα σας δεν είναι πια χρήσιμα αλλά για τα αδέσποτα ζώα είναι σημαντικά, όπως λουράκια, κουβέρτες, παλιά σπιτάκια/καλαθάκια/κλουβιά μεταφοράς, καθώς και τροφές.

Στο φετινό χριστουγεννιάτικο bazaar μας, θα έχετε την ευκαιρία να γίνετε εικονικός γονιός σε κάποιο από τα ζωάκια μας που έχουν ανάγκη, επιλέγοντας απλώς το ζώο που επιθυμείτε να στηρίξετε οικονομικά και συμπληρώνοντας το έντυπο εικονικής υιοθεσίας. Με το ποσό που θα επιλέξετε, βοηθάτε τα ζώα αυτά να παραμείνουν ασφαλή μέχρι να βρεθεί μια οικογένεια και για αυτά.

ΦΕΤΟΣ ΣΤΟ BAZAAR ΜΑΣ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ:
ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ, STRAY LIFE (στις 12/12), ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
-----------------------------------------------------
Όποιος θέλει να έρθει με MMM:

206 Ακαδημία- Αγία Μαρίνα

216 Μετρό Άγιος Δημήτριος- Αγία Μαρίνα

212 Μετρό Δάφνης -Βύρωνας-Καρέας -Αγ Μαρίνα

κατεβαίνουμε στη στάση ΓΥΜΝΑΣΙΟ που είναι σχεδόν απέξω απ το σχολείο. Η στάση είναι κάθετα στο στενό που βρίσκεται η είσοδος του σχολείου