Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2008

Ξανά στο ευρωπαϊκό εδώλιο η Ελλάδα


Βρυξέλλες: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε την Τετάρτη να προσφύγει κατά της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για δύο περιβαλλοντικά ζητήματα που αφορούν τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων και την προστασία των άγριων πτηνών. Παράλληλα, με άλλη απόφασή της, η Επιτροπή έθεσε στο αρχείο την προσφυγή που είχε καταθέσει για τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας αστικών λυμάτων στην περιοχή της Ψυττάλειας, κρίνοντας ότι οι μονάδες λειτουργούν με ικανοποιητικό τρόπο. Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων, η Επιτροπή έκρινε ότι η Ελλάδα παραβιάζει διατάξεις της Οδηγίας 75/442, η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι «τα κράτη-μέλη πρέπει να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τα στερεά απόβλητα θα διατίθενται χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου και χωρίς να βλάπτουν το περιβάλλον».

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2008

H νέα υπερπαραγωγή Ζαχόπουλου

Σκηνές από τη νέα ταινία που από αρχές Φεβρουαρίου θα προβάλλεται και στις Ελληνικές Αίθουσες! Από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω στις μέχρι τώρα Avant Premier σπάει ταμεία.

Κοιτάξτε τι κάνει ο κόσμος για μια θέση στον Ήλιο,ούπς συγνώμη λάθος στο Δημόσιο ήθελα να πώ και από την άλλη τι κάνουν μερικοί για να είμαστε σωστά ενημερωμένοι.

Τί? Είσαι συμβασιούχος???

Σκύψε παιδί μου να σε μονιμοποιήσω...

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2008

Μια μεγαλούπολη γκρεμίζει δρόμους...


Σε μία υπερ-κορεσμένη από αυτοκίνητα πόλη, χρειάζεται θάρρος για να κατεδαφίσεις έναν δίπατο αυτοκινητόδρομο που καθημερινά μεταφέρει 160.000 μποτιλιαρισμένα οχήματα. Χρειάζεται όραμα για να αναδείξεις, κάτω από το τσιμέντο, το ρέμα που κάποτε διέσχιζε την πόλη. Το 2005, ο πρώην δήμαρχος της Σεούλ, Λι Μουγκ Μπακ τα έκανε όλα αυτά και η φοβερή επιτυχία του έργου του έδωσε μια ώθηση για να κατακτήσει, την προηγούμενη εβδομάδα, την προεδρία της χώρας του.

Η λογική της αντιστροφής

Το ρέμα του Τσογκγιετσόν, που μετατράπηκε σε χώρο πρασίνου και περιπάτου στην καρδιά της νοτιοκορεατικής πρωτεύουσας, είναι πολύ μακριά για να μας αφορά. Οι περισσότεροι θα αποχωρήσουμε από τον μάταιο τούτο κόσμο χωρίς ποτέ να περπατήσουμε στις όχθες του. Ομως, η λογική της αντιστροφής των ρυθμών αλόγιστης ανάπτυξης μας αφορά – αν και δεν είναι σίγουρο ότι είμαστε έστω και λίγο πιο κοντά στη λογική αυτή απ’ ό,τι είμαστε στο απόμακρο Τσογκγιετσόν...

Στη Σεούλ, το πείραμα της κατάργησης του αυτοκινητοδρόμου πέτυχε θεαματικά, καθώς συνοδεύτηκε από παράλληλα μέτρα σημαντικής ενίσχυσης του δικτύου λεωφορείων. Ο συγκοινωνιολόγος που τόλμησε να προτείνει το γκρέμισμα του αυτοκινητοδρόμου κάνει λόγο για το «παράδοξο του Μπρες», δηλαδή για τη διαπίστωση ότι αν λείψουν κάποιοι δρόμοι, η κίνηση των αυτοκινήτων μπορεί να είναι ταχύτερη, ενώ η προσθήκη περισσότερων δρόμων επιδεινώνει την κυκλοφορία γιατί ενισχύει τη χρήση του αυτοκινήτου.

Μόλις το πρώτο τρίμηνο της επανεμφάνισης του ρέματος, δέκα εκατομμύρια άνθρωποι το επισκέφθηκαν, ενώ το μικροκλίμα της περιοχής άλλαξε και η θερινή θερμοκρασία έπεσε ώς και τρεις βαθμούς Κελσίου.

Φυσικά, τα πράγματα δεν είναι τόσο ειδυλλιακά όσο ακούγονται – κι εδώ βρίσκεται μια ενδιαφέρουσα παγίδα. Από ψηλά, το Τσογκγιετσόν φαίνεται σαν μια πράσινη λουρίδα σε ένα πυκνοδομημένο τέρας. Από κοντά όμως διαπιστώνει κανείς ότι και στο ίδιο το ρέμα, το πράσινο είναι λιγοστό. Βασικά πρόκειται για μια τσιμενταρισμένη κοίτη με πλακοστρωμένους διαδρόμους περιπάτου δεξιά και αριστερά και λίγο γκαζόν στα πρανή.

Η «επιστροφή στη φυσική κατάσταση» ήταν από μόνη της ένα μεγάλο κατασκευαστικό έργο, καθώς, πέρα από το άφθονο μπετόν για τη διαμόρφωση της κοίτης και των διαδρόμων, χτίστηκαν 22 νέες γέφυρες και κατασκευάστηκαν συστήματα σωλήνων και δεξαμενών για να μεταφέρουν το νερό, που δεν αναβλύζει φυσικά. Ο δήμαρχος Λι, πρώην επικεφαλής κατασκευαστικού κολοσσού, δεν ξέχασε τον παλιό εαυτό του, απλά οσφράνθηκε το πνεύμα των καιρών.

Τα ρέματα στο Ελληνικό

Υπάρχει και στην Αθήνα η σκέψη να αποκαλυφθούν κάποια μπαζωμένα ρέματα. Πρόκειται για τα έξι ρέματα που διασχίζουν το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού. Μένει όμως κι εδώ να διερευνηθεί αν οι νέες οικιστικές, τουριστικές, επιχειρηματικές, εκθεσιακές και «προς μελλοντικό καθορισμό» χρήσεις του αεροδρομίου, μαζί με τους διαδρόμους απογείωσης που διατηρούνται και τον νέο αυτοκινητόδρομο που διανοίγεται, ικανοποιούν τον ορισμό του πρασίνου. Ή αν εξυπηρετούν το πεπαλαιωμένο μοντέλο της αλόγιστης ανάπτυξης με νέο οικολογικό μανδύα.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ