Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2007

Απεγκατάσταση εφαρμογών μια και καλή!


ΜΕΡΙΚΕΣ εφαρμογές αρνούνται να απεγκατασταθούν πεισματικά ή παραμένουν μετά την εγκατάστασης μιας καινούργιας έκδοσης. Η λύση είναι εργαλεία αφαίρεσης-ένα από αυτά προέρχεται από τη ΜΣ- που θα σας απαλλάξουν από άχρηστες εγγραφές και σκουπίδια στο pc σας. Ξεκινάμε τις λύσεις που έχετε διαθέσιμες...

'Εστω ότι έχετε εγκαταστήσει κάποια εφαρμογή και θέλετε να την αφαιρέσετε για να βάλετε κάποια νεότερη έκδοση της αλλά αυτή αρνείται πεισματικά να εγκατασταθεί!Άλλο δυσάρεστο σενάριο είναι όταν πάτε να βάλετε μια εφαρμογή και αυτή σας λέει να βγάλετε πρώτα την παλιά ενώ εσείς την έχετε κάνει ήδη uninstall. Τι κάνετε σε αυτές τις περιπτώσεις;
Οι πιο ψαγμένοι ξεκινούν registry cleaning αυτόματο αλλά και "με το χέρι", παρόλα αυτά πολλές φορές δεν καταφέρνουν να απαλαχθούν από τα υπολείματα που έχει αφήσει πίσω της η εφαρμογή. Η λύση είναι το εργαλείο της microsoft που ονομάζεται Windows Install Clean Up και καταφέρνει να αφαιρέσει όλες τις καταχωρημένες πληροφορίες από την registry για μια εφαρμογή χωρίς κόπο! Το description μπορείτε να το βρείτε εδώ: http://support.microsoft.com/default.aspx?...kb;en-us;290301 καθώς και το ίδιο το αρχείο (μικρότερο από 400kb).
Αν προτιμάτε υπάρχει από χρήστη και εδώ: http://trueredpill.googlepages.com/msicuu2.exe για να το πάρετε απευθείας.
Βήμα 1ο: Το εγκαθιστάτε. Βήμα 2ο: Το τρέχετε, βλέπετε την λίστα με τις εφαρμογές σας και διαλέγετε αυτήν με την οποία έχετε πρόβλημα. Βήμα 3ο: Πατάτε remove και ok. Βήμα 4ο: Περνάτε ΞΑΝΑ την εφαρμογή από πάνω για να εγκατασταθεί σωστά, και μετά όποτε θέλετε την αφαιρείτε!
Τέλος δοκιμάστε μια ενδιαφέρουσα εφαρμογή το Your unistaller που υπάρχει εδώ http://www.softpedia.com/catRedir/Tweak/Uninstallers μαζί με άλλο χρήσιμο υλικό και χρησιμεύει για όλες τις εφαρμογές!

πηγή freegr

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007

ηξερες οτι.....


Το προφυλακτικό από λατέξ μπορεί να επιμηκυνθεί κατά 800% και να διατηρήσει στο εσωτερικό του τουλάχιστον 9 γαλόνια αέρα

. Το σωτήριο έτος 1800μ.Χ. στην Αγγλία οποιοσδήποτε δοκίμαζε να αυτοκτονήσει και δεν τα κατάφερνε καταδικαζόταν σε θάνατο!


. Το 60% τον μαγιό που πουλιούνται στην Αμερική , ποτέ δεν βρέχονται


. Το μεγαλύτερο θηλαστικό στο κόσμο , η μπλε φάλαινα , μόλις γεννηθεί , ζυγίζει 50 τόνους!

. Tο μόνο φαγητό που δεν τρώνε οι κατσαρίδες είναι τα αγγούρια.


. Τα γουρούνια δε μπορούν να κοιτάξουν ποτέ τον ουρανό.


. Τα Lego είναι εφεύρεση του Δανού κατασκευαστή παιχνιδιών Όλε Κρίστιανσεν. Πρωτοπαρουσιάστηκαν στην αγορά το 1949 , ενώ έξι μοναχά τουβλάκια μπορούν να συνδυαστούν μεταξύ τους με 102.981.500 διαφορετικούς τρόπους.

. O Λουδοβίκος ο 14ος της Γαλλίας έκανε μπάνιο μόνο μια φορά τον χρόνο. (ευωδιά!!!!)


. Μια καρέκλα σε ένα γραφείο μετακινείτε περίπου 8 μίλια τον χρόνο


. Στο Devon , Connecticut , είναι παράνομο να περπατάς ανάποδα μετά το ηλιοβασίλεμα.


.
Κάθε φορά που σαλιώνεις ένα γραμματόσημο καταναλώνεις 1/10 της θερμίδας .


. Μέχρι το 1840 , τα προφυλακτικά κατασκευάζονταν από έντερα ζώων και κύστες ψαριών σε εργοστάσιο όπου δούλευαν μικρά κορίτσια

. Μέχρι τον 7ο μήνα της ζωής του , ένα μωρό έχει την δυνατότητα να αναπνέει και να καταπίνει ταυτόχρονα. Ένας ενήλικας δεν μπορεί να το κάνει ποτέ αυτό.


. Η σοκολάτα περιέχει την ίδια ουσία -φενιλεθιλαμίνη- που παράγει ο εγκέφαλος του ανθρώπου που είναι ερωτευμένος!


. Μερικά λιοντάρια ζευγαρώνουν 50 φορές την ημέρα.


. Υπάρχει ένα είδος θαλάσσιας χελώνας που αναπνέει απ' το πρωκτό


. Η καρδιά της γαρίδας είναι στο κεφάλι της
!!!

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

ΑΠΑΙΧΤΟ!!!


Είναι ένα ζευγάρι νιόπαντρο (η Ελένη και ο Κώστας).
Πρώτη μέρα του έγγαμου βίου τους και η Ελένη θέλει να περιποιηθεί τον άντρα της και έτσι αποφασίζει να του μαγειρέψει στιφάδο που έναι δύσκολο και ξέρει ότι του αρέσει πολύ.
Πεθαίνει η Ελένη όλη μέρα στη κουζίνα και μάλιστα απο βραδύς με μαριναρίσμα τα στο κρασί κλπ.
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το τραπέζι στρωμένο τέλεια, με κεριά αναμένα και όλα τα σχετικά και ρωτάει τη γυναίκα του:

-Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία; -Στιφάδο Κώστα μου, του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό και λέει:
- Ωραίο, Ελενίτσα μου το στιφάδο σου, αλλά η μαμά μου βάζει και κανέλλα και γίνεται καταπληκτικό!
Θα της πώ να σου δώσει τη συνταγή για να το κάνεις ίδιο.

Απογοητεύετ αι η καημένη η Ελένη που είχε κατακουραστ εί για το στιφάδο του , αλλά δεν το βάζει κάτω.
Την άλλη μέρα αποφασίζει να του φτιάξει μουσακά, που ήξερε ότι του αρέσει κι αυτό πολύ.
Βάζει λοιπόν τα δυνατά της και σκοτώνεται όλη μέρα στα τηγανίσματα της μελιτζάνας, να φτιάξει πικάντικο τον κιμά, μπεσαμέλ, φούρνο κλπ. ώστε να τον εντυπωσιάσε ι αυτή τη φορά!
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το τραπέζι πάλι στρωμένο τέλεια, με κεριά αναμένα και όλα τα σχετικά και ρωτάει τη γυναίκα του:

-Αχ,Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία; -Μουσακάς Κώστα μου, του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό και λέει:
- Ωραίος, Ελενίτσα μου ο μουσακάς σου, αλλά η μανούλα μου κάτι βάζει στη μπεσαμέλ και της γίνεται υπέροχη!
Θα της πώ να σου δώσει τη συνταγή για να τον κάνεις ίδιο.

Αρχίζει να τα παίρνει η Ελένη που τσακίζεται όλη μέρα για εκείνον στη κουζίνα και δεν βλέπει να το εκτιμάει αυτός ιδιαίτερα, αλλά δεν το βάζει κάτω. Έτσι αποφασίζει την άλλη μέρα να τον εντυπωσιάσε ι εκτός κουζίνας, καθαρίζοντα ς το σπίτι τέλεια, τρίβοντας ώρες τα πατώματα με παρκετίνη ώσπου το πάτωμα γίνεται καθρέπτης.
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, μπαίνει στο σπίτι που μυρίζει καταπληκτικ ά από τα αρωματικά απορρυπαντι κά που το έχει καθαρίσει η Ελένη, κοιτάει το πάτωμα....κ αθρέπτης και λέει στη γυναίκα του:

- Α, ωραίο το έκανες το σπίτι, Ελενίτσα, μοσχομυρίζει......αλλά ξέρεις η μανούλα μου έτσι το είχε κάθε μέρα...!

Έ, τότε είναι που τα παίρνει κι η Ελένη για τα καλά, και παίρνει μια φίλη της για να βγούνε για καφέ να της πεί τον πόνο της με τον .....Κωστάκη της.

-Κάτι τρέχει με τον Κώστα, Μαρία μου, τραβάει κάποιο χοντρό ζόρι με τη μάνα του!
Άσε, μου φαίνεται ότι βιάστηκα να τον παντρευτώ, έκανα λάθος!

Αλλά η φίλη της η Μαρία την προσγειώνει και της λέει:
-Μην είσαι χαζή Ελένη μου, παίζουνε ποτέ στο ταμπλώ της μάνας;;; (κουζίνα, καθάρισμα κλπ;) 'λλο είναι το ταμπλώ το δικό σου! Το κρεβάτι! Θα πάς να αγοράσεις μαύρα σατέν σεντόνια και σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες, στρινγκ κ.λ.π., θα δημιουργήσε ις ατμόσφαιρα με κεριά, απαλή μουσική και σβησμένα φώτα και θα τον περιμένεις στο κρεβάτι να γυρίσει ........... και έλα να μου πεις μετά....... ........
-Βρες λές, Μαρία μου! Λες να την ξεχάσει επιτέλους τη μάνα του...

Έτσι κι έκανε η Ελένη και ξάπλωσε στα μαύρα σατέν σεντόνια με φούλ εξοπλισμό.. .σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες, στρινγκ κ.λ.π., και περίμενε τον Κώστα να γυρίσει από τη δουλειά.

Με το που γυρίζει ο Κώστας από το γραφείο, ψάχνει τη γυναίκα του στη κουζίνα και δεν τη βρίσκει -Ελενίτσα, που είσαι; Καμία απάντηση.
Πάει στο σαλόνι, βλέπει τα φώτα κλειστά, -Ελενίτσα, που είσαι; Καμία απάντηση πάλι.
Κατευθύνετα ι προς το υπνοδωμάτιο, ανοίγει την πόρτα, βλέπει κεριά αναμμένα παντού, τη γυναίκα του ξαπλωμένη στα μαύρα σατέν σεντόνια με τα μαύρα εσώρουχα να τον κοιτάει και τρελαίνεται ....

- Ελενίτσα, γιατί δεν μου απαντάς τόση ώρα που ........... Γιατί φοράς μαύρα Ελενίτσα;;; Έπαθε τίποτα η μανούλα μου;;;!!!



Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2007

Πάλι προσπαθεί να λογοκρίνει το YouTube η Ταϊλάνδη


Βίντεο που εμφανίζονται στο YouTube και κατηγορούν τον πρωθυπουργό της χώρας ότι ηγήθηκε αιματηρού πραξικοπήματος προσπαθεί να μπλοκάρει η κυβέρνηση της χώρας.

Η κυβέρνηση, η οποία έκανε άρση της απαγόρευσης του site τον περασμένο Αύγουστο, μετά τη συμφωνία που είχε με τη Google για διαγραφή όλου του περιεχομένου που την πρόσβαλε και αναφερόταν στον βασιλιά Bhumibol Adulyadej, προσπαθεί τώρα με δικαστική απόφαση να απαγορεύσει την προβολή δύο συγκεκριμένων βίντεο.

Τα δύο βίντεο με τίτλο «Η κρίση του Σιάμ» κατηγορούν τον πρωθυπουργό Prem Tinsulanonda ότι βρισκόταν πίσω από το πραξικόπημα που έλαβε χώρα το Σεπτέμβριο του 2006 και τότε είχε χρεωθεί σε στρατηγούς.

Τον περασμένο μήνα το Υπουργείο Επικοινωνιών έκανε άρση της απαγόρευσης στο YouTube καθώς η Google, η εταιρεία πίσω από το δημοφιλές βιντεοsite, εγκατέστησε φίλτρα έτσι ώστε οι Ταϊλανδέζοι να μην έχουν πρόσβαση σε βίντεο που πρόσβαλαν τον 79χρονο βασιλιά King Bhumibol.

Το YouTube είχε δηλώσει τον περασμένο Μάιο ότι είχε αποφασίσει, ύστερα από συμφωνία με την Ταϊλανδέζικη κυβέρνηση να αφαιρέσει τα βίντεο αν και πέρασαν αρκετοί μήνες για την εφαρμογή της απόφασης.

Η Ταϊλάνδη έστειλε στο YouTube μια λίστα με 12 βίντεο που ήταν προσβλητικά για τη χώρα. Στη συνέχεια το YouTube διέγραψε τα 6 από αυτά καθώς παραβίαζαν τους κανόνες λειτουργίας του site ενώ μπλόκαρε τη χώρα από το να βλέπει τα υπόλοιπα 6.

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007

Είναι επικίνδυνα τα προσωρινά τατουάζ;


Στην Ελλάδα είναι αρκετά διαδεδομένα τα τατουάζ χένας τα οποία διαρκούν μερικές εβδομάδες και δεν παρουσιάζουν σοβαρούς κινδύνους.

Αντίθετα, σε μερικές χώρες της Ασίας κάποια προσωρινά τατουάζ, που διατηρούνται για πολλούς μήνες, γίνονται με υλικά που στη βάση τους έχουν χρωστικές ουσίες και πετρέλαιο. Η τοποθέτηση τέτοιων τατουάζ προκαλεί εγκαύματα ενίοτε σοβαρά, ειδικά σε άτομα με ευαίσθητη επιδερμίδα ή σε νέους. Τα τατουάζ με τις επικίνδυνες χρωστικές ουσίες μπορεί να διαρκέσουν μέχρι και πέντε χρόνια. Αυτό εξαρτάται από το χρώμα του δέρματος και από τη σύνθεση των χρωστικών ουσιών.

Όταν κάνουμε ένα τατουάζ, είτε πρόκειται για μόνιμο είτε για προσωρινό, πρέπει να ακολουθούμε αυστηρά τους κανόνες υγιεινής. Και αυτό γιατί υπάρχει ο κίνδυνος μολύνσεων αλλά και μετάδοσης ασθενειών όπως η ηπατίτιδα Β και το AIDS. Τέτοια προβλήματα δεν συναντώνται στα τατουάζ με χένα.

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2007

Έκθεση Δημοτικού.


ΘΕΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ Σκέφτομαι και γράφω : Η Οικογένειά μου.

Με λένε Χρηστάκη και το σπίτι μου είναι ένα μπουρδέλο. Εγώ δε ξέρω τι είναι μπουρδέλο, ρώτησα τη δασκάλα και δε μου έλεγε, αλλά ο μπαμπάς έτσι λέει όταν φτάνει το βράδυ σπίτι: «Πάλι μπουρδέλο είναι το σπίτι», και μετά βρίζεται με τη μαμά. Εγώ αγαπώ το σπίτι μου, άρα νομίζω ότι το μπουρδέλο είναι κάτι καλό.

Μάλλον πρέπει να λένε μπουρδέλα τα παλιά σπίτια με πολλά άτομα μέσα και παιχνίδια πεταμένα στο σαλόνι και πολλά παιδάκια να τρέχουν εδώ κι εκεί.

Λέω στη μαμά να με πάει σε μπουρδέλο για να δω, για να δω της το λέω, αλλά αυτή με δέρνει.

Εγώ με τα αδέρφια μου μένουμε στα τρία υπνοδωμάτια του σπιτιού. Οι γονείς μας μένουν στο σαλόνι.

Εγώ είμαι δέκα χρονών, κι έχω 4 αδερφές πιο μικρές και 7 αδέρφια πιο μεγάλα, τέσσερους αδερφούς και τρεις αδερφές. Δεν θυμάμαι ολωνών τα ονόματα, ελπίζω να μη με μαλώσετε. Κοιμάμαι στο δωμάτιο με τους τέσσερους αδερφούς μου, στο άλλο κοιμούνται οι αδερφές μου και στο άλλο πάλι οι αδερφές μου.

Όσοι ξένοι έρχονται σπίτι και μας βλέπουν όλα μαζί γελάνε και λένε μπράβο και άλλα τέτοια, και άλλοι αστειεύονται και λένε να κάνουμε ομάδα ποδοσφαίρου. Ο αδερφός μου ο Πέτρος τότε τσατίζεται και τους βρίζει, «Αυτή τη μαλακία την έχουμε ακούσει χιλιάδες φορές», και ο ξένος ξινίζει τα μούτρα του.

Ο Πέτρος είναι 20 χρονών. Έχει τελειώσει το σχολείο και πάει πανεπιστήμιο. Ρώτησα τη μαμά τι είναι πανεπιστήμιο, μου είπε ότι είναι σαν το σχολείο, αλλά μεγαλύτερο. Εγώ όμως δεν το πιστεύω. Νομίζω ότι θα μοιάζει πιο πολύ με το σπίτι μας. Το λέω αυτό γιατί μια φορά ήρθε ο Πέτρος σπίτι και πέταξε την τσάντα του στο πάτωμα και φώναξε: «Το κλείσαν το μπουρδέλο Αρα το πανεπιστήμιο πρέπει να είναι ένα μέρος με πολλά παιδιά και πολλή φασαρία και να είναι παλιό και να μην έχει λάμπα στο διάδρομο.

Εγώ με τα αδέρφια μου μας αρέσει να παίζουμε στο σαλόνι. Εκεί είναι και το κασετόφωνο και ακούμε μουσική. Συνήθως μαλώνει ο Γιώργος με την αδερφή μου που δε θυμάμαι πώς τη λένε κι ελπίζω να μη με μαλώσετε, για το τι μουσική θα ακούσουνε.

Καμιά φορά ακούει μουσική η αδερφή μου που δε θυμάμαι πώς τη λένε κι ελπίζω να μη με μαλώσετε και τραγουδά εκεί μια και λέει ότι υποφέρει πολύ, και τότε μπαίνει στο σαλόνι ο Γιώργος και λέει «τι παπάρες ακούς ρε πάλι» και αλλάζει την κασέτα και τότε ακούγονται κάτι ντάπα ντούπα και τα άλλα παιδιά φεύγουν από το δωμάτιο, αλλά εγώ μένω γιατί μετά αρχίζουν να βρίζονται κι εγώ γελάω πολύ.

Η αδερφή μου -μη με μαλώσετε- λέει το Γιώργο κάφρο κι ο Γιώργος τη λέει σκυλί. Αρα έχουμε και κατοικίδια στο σπίτι μας, που είναι μπουρδέλο. Το βράδυ ο μπαμπάς και η μαμά αρρωσταίνουν. Γι αυτό και δεν μας αφήνουν να πηγαίνουμε στο σαλόνι το βράδυ, για να μην κολλήσουμε κι εμείς. Και η μαμά και ο μπαμπάς φωνάζουν σα να πονάνε, πιο πολύ η μαμά. Εγώ θέλω να πάω να δω τι πάθανε, αλλά τα αδέρφια μου δεν με αφήνουν. Θα φοβούνται κι αυτοί μήπως κολλήσω κι εγώ.

Πάντως μια φορά που πήγα κρυφά στο σαλόνι είδα τη μαμά και τον μπαμπά να έχουν κολλήσει ο ένας πάνω στον άλλο, και φώναζαν, επειδή δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν. Έτρεξα τότες κι εγώ να βοηθήσω να ξεκολλήσουν, αλλά ο μπαμπάς όταν με είδε τσατίστηκε και με είπε μαλακισμένο και μου είπε φύγε και μου πέταξε και την παντόφλα. Θα φοβήθηκε κι αυτός μήπως κολλήσω κι εγώ.

Την επομένη ο Πέτρος μου είπε ότι είμαστε δώδεκα αδέρφια επειδή δεν έχουμε τηλεόραση, αλλά εγώ δεν τον κατάλαβα.

Φτάνει τόση η έκθεση;

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2007

ζόμπι,οι νεκροζώντανοι


Η λέξη "ζόμπι" προέρχεται από το Κονγκό, από το όνομα της θεότητας Νζαμπί, η οποία σημαίνει "το πνεύμα του νεκρού।"
Στην Αϊτινή παράδοση τα ζόμπι είναι νεκρανεστημένοι άνθρωποι χωρίς ψυχή και χωρίς συνείδηση. Άβουλα όντα που χρησιμοποιούνται σαν ρομπότ.

Σκλάβοι του μάγου που τους έχει φυλακίσει μέσα στο ίδιο τους το σώμα, χρησιμοποιώντας μια πανάρχαιη και μυστική διαδικασία.
Οι κοινωνιολόγοι λένε πως η παράδοση των ζόμπι είναι το κατάλοιπο της σκλαβιάς αιώνων, που συνεχίζεται με διαφορετικά πρόσωπα μέχρι σήμερα.

Το Χόλιγουντ λάτρεψε το θέμα κατασκευάζοντας πολυάριθμες ταινίες τρόμου με ζωντανούς - νεκρούς που σηκώνονται από τους τάφους.
Όσο αστείο όμως κι αν φαίνεται το να πιστεύει κανείς στην ύπαρξη των ζόμπι, ο ποινικός κώδικας της Αϊτής δεν το αντιμετωπίζει με αυτόν τον τρόπο.
Στο άρθρο 249 προβλέπεται ότι η διαδικασία μετατροπής κάποιου ανθρώπου σε ζόμπι θεωρείται φόνος εκ προθέσεως και τιμωρείται με πολυετή φυλάκιση.

Σύμφωνα με την παράδοση του βουντού η διαδικασία μετατροπής ενός ανθρώπου σε ζόμπι έχει ως εξής:

Στο θύμα χορηγείται μια σκόνη τόσο τοξική που απορροφάται ακόμα και από το δέρμα.
Το θύμα αρχίζει να μην νιώθει καλά, τα άκρα του παραλύουν και οι παλμοί της καρδιάς του επιβραδύνονται τόσο πολύ που δύσκολα μπορούν να ανιχνευτούν.
Το θύμα φαίνεται σαν να έχει πεθάνει, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκεται σε κατάσταση νεκροφάνειας και τελικά θάβεται ζωντανό, καθώς λόγω της φτώχειας η διαδικασία της νεκροτομής σπάνια λαμβάνει χώρα στην Αϊτή.
Μετά την κηδεία ο μάγος πρέπει να πάει όσο γίνεται πιο γρήγορα στον τάφο του θύματος του, τον παραβιάζει και ξυπνά το θύμα με μια άλλη σκόνη. Μόνο αυτός που παρασκεύασε το δηλητήριο μπορεί να φτιάξει και το σωστό αντίδοτο.
Η ακριβής σύνθεσή του δεν είναι γνωστή. Όμως όταν το θύμα σηκωθεί από τον τάφο δεν θα είναι όπως ήταν πριν.
Ο ζωντανός νεκρός γίνεται σκλάβος του μάγου που τον ελέγχει με ένα μίγμα ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών και τον ταΐζει έναν ανάλατο πολτό.

Σύμφωνα με αναλύσεις που έκανε την δεκαετία του 80 ο εθνοβοτανολόγος του Χάρβαρντ Ουέιντ Ντέιβις, η σκόνη που χρησιμοποιείται για την μετατροπή ενός ανθρώπου σε ζόμπι βρέθηκε να εμπεριέχει μια σειρά τοξικών και ψυχοτρόπων συστατικών.
Εκτός από ανθρώπινα οστά, η συνταγή συνήθως περιλαμβάνει, υπολείμματα φρύνων, φύλλα του παραισθησιογόνου φυτού ντατούρα, καθώς και μέρη από το ψάρι τετρόδους, που ζει στα νερά της Αϊτής.
Τα εντόσθια αυτού του ψαριού περιέχουν ένα ισχυρότατο δηλητήριο που λέγεται τετραδοτοξίνη, και το οποίο προκαλεί παράλυση και θάνατο.
Οι δηλητηριάσεις από τετραδοτοξίνη είναι συνηθισμένες στην Ιαπωνία, γύρω στις 200 κάθε χρόνο, όπου ο τετρόδους, τρώγεται ως ορεκτικό στην Γιαπωνέζικη κουζίνα। Πρόκειται για το Φούγκου, που μαγειρεύουν μονάχα μάγειροι που έχουν ειδική άδεια από το κράτος, οι οποίοι ξέρουν πως να καθαρίσουν το ψάρι από το δηλητήριο.
Η ιστορία ενός φερόμενου ως ζόμπι έγινε παγκοσμίως γνωστή κατά τη δεκαετία του '80.
Πρόκεται για την ιστορία του Νάρκισσου Κλερβιούς που σύμφωνα με ιατρικές βεβαιώσεις πέθανε την άνοιξη του 1962 αλλά 18 χρόνια μετά εθεάθη να περιπλανιέται σε ένα κοντινό χωριό. Σύμφωνα με τις διηγήσεις του ήταν μαζί με άλλους σκλάβος σε ένα μάγο, που τους έβαζε να δουλεύουν στα χωράφια. Ο Νάρκισσος Κλερβιούς πέθανε "δεύτερη φορά"(;) πριν από λίγα χρόνια.



exandas.ert.gr

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2007

Έτσι ακριβώς είναι...!


Οι φίλοι : Δεν ζητούν ποτέ φαγητό
Οι Έλληνες φίλοι : Είναι η αιτία που δεν έχεις φαγητό!

Οι φίλοι: Θα σου πούνε "γεια"
Οι Έλληνες φίλοι : Θα σου δώσουν μια μεγάλη αγκαλιά και ένα δυνατό φιλί.

Οι φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου "Κύριε" και "Κυρία"
Οι Έλληνες φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου "Θείε" και "Θεία" !

Οι φίλοι : Δεν σ' έχουν δει ποτέ να κλαίς
Οι Έλληνες φίλοι: Κλαίνε μαζί σου.

Οι φίλοι: Τρώνε στο τραπέζι σου και φεύγουν
Οι Έλληνες φίλοι: Ξοδεύουν ώρες τρώγοντας, μιλώντας, γελώντας και απλά
κάνοντας παρέα.

Οι φίλοι: Δανείζονται δικά σου πράγματα για λίγες μέρες και σου τα
επιστρέφουν. Οι Έλληνες φίλοι: Κρατούν τα δανεικά πράγματα μέχρι να ξεχάσεις
ότι είναι δικά σου!

Οι φίλοι: Γνωρίζουν αρκετά πράγματα για σένα
Οι Έλληνες φίλοι: Μπορούν να γράψουν βιβλίο για σένα με πολλές λεπτομέρειες.

Οι φίλοι: Σε παρατάνε αν αυτό κάνει και ο πολύς κόσμος.
Οι Έλληνες φίλοι: Έχουν χεσμένο τον κόσμο και είναι μαζί σου.

Οι φίλοι: Χτυπούν την πόρτα σου ή παίρνουν τηλέφωνο όταν θέλουν να σ'
επισκεφτούν. Οι Έλληνες φίλοι: Μπαίνουν μέσα και φωνάζουν, "Ήρθα!" !

Οι φίλοι: Είναι για λίγο...
Οι Έλληνες φίλοι: Είναι για μια ζωή!

Οι φίλοι: Θα αγνοήσουν αυτό το κείμενο.
Οι Έλληνες φίλοι: Θα το προωθήσουν στους φίλους τους.

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Ρενέ Ντεκάρτ


Φημισμένος μαθηματικός και φυσικός, ο Ρενέ Ντεκάρτ θεωρείται ο θεμελιωτής της σύγχρονης φιλοσοφίας, απορρίπτοντας τον μεσαιωνικό αριστοτελισμό και δίνοντας ώθηση με το έργο του στην Επιστημονική Επανάσταση।

Γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1596 στη Λα Χαι αν Τουραίν της Γαλλίας. Το 1606 ή 1607 στάλθηκε στο ιησουίτικο Collège Royal στην πόλη Λα Φλες, όπου η μόρφωση που πήρε συνδύαζε στοιχεία του πρώιμου αριστοτελικού σχολαστικισμού και της νέας ανθρωπιστικής έμφασης στη μελέτη της γλώσσας και της φιλολογίας. Ωστόσο, ο πυρήνας του εκπαιδευτικού προγράμματος ήταν η σπουδή της αριστοτελικής λογικής, μεταφυσικής, φυσικής και ηθικής. Ο Ντεκάρτ έφυγε από το Λα Φλες το 1614 ή 1615 και πήγε στο Πανεπιστήμιο του Πουατιέ, όπου απέκτησε πτυχίο Νομικής, κατά την επιθυμία του δικαστή πατέρα του. Στο πρώτο μέρος του Λόγου περί της Μεθόδου, αναφέρεται στην εκπαίδευση που έλαβε, την οποία χαρακτηρίζει εξαιρετικά ανεπαρκή. Στο τέλος, σχολιάζει, εγκατέλειψε το σχολείο απορρίπτοντας τα περισσότερα από αυτά που είχε διδαχθεί εκεί.

Κατά τη διάρκεια του Τριαντακονταετούς Πολέμου, κατατάχθηκε εθελοντικά στο στρατό του Ολλανδού ηγεμόνα Μαυρικίου του Νασσάου και από τη θέση του στρατιωτικού μηχανικού ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη, ακολουθώντας τα στρατεύματα. Σε ένα από τα ταξίδια του, στις 10 Νοεμβρίου 1618, συναντήθηκε με τον Ισαάκ Μπήκμαν. Ενθουσιώδης λάτρης της επιστήμης, ο Μπήκμαν εισήγαγε τον Ντεκάρτ σε μερικές από τις τότε πρόσφατες καινοτομίες της επιστήμης. Παρά το γεγονός ότι πέρασαν μόλις μερικούς μήνες μαζί, ο Μπήκμαν επηρέασε τον Ντεκάρτ για το υπόλοιπο της ζωής του. Κάποιες από τις συζητήσεις τους έχουν διασωθεί στις αναλυτικές σημειώσεις του Μπήκμαν, οι οποίες περιλαμβάνουν προβλήματα που έθετε ο Μπήκμαν στον Ντεκάρτ και τις λύσεις που ο τελευταίος έδινε. Ήταν για τον Μπήκμαν που ο Ντεκάρτ έγραψε την πρώτη του εργασία, Πραγματεία επί της μουσικής θεωρίας και της αισθητικής της μουσικής. Ακριβώς ένα χρόνο μετά την πρώτη του συνάντηση με τον Μπήκμαν, τρία όνειρα έπεισαν τον Ντεκάρτ ότι έπρεπε να αφιερωθεί στην επιστήμη, ως μαθηματικός και φιλόσοφος.

Κατά τη δεκαετία του 1620, ο Ντεκάρτ ασχολήθηκε με διάφορα θέματα, συμπεριλαμβανομένων των οπτικών και των μαθηματικών, που τελικά εξελίχθηκαν στην αναλυτική γεωμετρία. Στα οπτικά, ανακάλυψε τον νόμο της διάθλασης – τον μαθηματικό νόμο που συνδέει την γωνία πρόσπτωσης μιας ακτίνας φωτός σε ένα διαθλαστικό μέσο με τη γωνία της διάθλασης. Αν και ορισμένοι διατείνονται ότι ο Ντεκάρτ έμαθε τον νόμο από τον Σνελ, του οποίου το όνομα φέρει ο νόμος της διάθλασης, είναι γενικά αποδεκτό ότι ο Ντεκάρτ τον ανακάλυψε ανεξάρτητα. Στο μαθηματικό του πρόγραμμα, έδειξε πώς η άλγεβρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να λυθούν γεωμετρικά προβλήματα και πώς γεωμετρικές κατασκευές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να λυθούν αλγεβρικά προβλήματα.

Το πιο εκτενές έργο του Ντεκάρτ εκείνης της περιόδου είναι οι Κανόνες για την καθοδήγηση του πνεύματος, μια διατριβή για τη μεθοδολογία, την οποία επεξεργάστηκε μεταξύ 1619 και 1628, όταν και την εγκατέλειψε ημιτελή. Συνέχισε να ταξιδεύει στην Ευρώπη, επιστρέφοντας στο Παρίσι το 1625, όπου παρέμεινε μέχρι την άνοιξη του 1629. Στο Παρίσι, ο Ντεκάρτ συνδέθηκε στενά με τον Μαρίν Μερσέν, ο οποίος αργότερα έγινε κεντρική μορφή στη διάδοση της νέας φιλοσοφίας και επιστήμης στην Ευρώπη, ο οργανωτής ενός είδους επιστημονικής ακαδημίας καθώς και ο πνευματικός πάτρονας του Ντεκάρτ. Μέσα από την ογκώδη αλληλογραφία του με τον Μερσέν, ο Ντεκάρτ παρέμεινε συνδεδεμένος με όλους τους διανοούμενους σύγχρονούς του στην Ευρώπη.

Ένα σημαντικό γεγονός έλαβε χώρα εκείνη την περίοδο. Σε μία συγκέντρωση στο σπίτι του απεσταλμένου του Βατικανού στο Παρίσι, το 1628 ή 1629, ο Ντεκάρτ, απαντώντας στη διάλεξη περί αλχημείας κάποιου κου Σαντού, άδραξε την ευκαιρία να παρουσιάσει τις ιδέες του και τις αρχές πάνω στις οποίες βασιζόταν η φιλοσοφία του. Τα λόγια του τράβηξαν την προσοχή του Καρδιναλίου Μπερούλ, ο οποίος σε μια ιδιωτική συνάντηση παρότρυνε τον Ντεκάρτ να αναπτύξει τη φιλοσοφία του.

Την άνοιξη του 1629, ο Ντεκάρτ άφησε το Παρίσι και εγκαταστάθηκε στις Κάτω Χώρες όπου άφησε στην άκρη τη μεθοδολογία και ξεκίνησε με θέρμη να διατυπώνει τη φιλοσοφία του. Τον χειμώνα του 1629-30 ήταν απασχολημένος κατά κύριο λόγο με τη σύνθεση μίας μεταφυσικής πραγματείας που αντιπροσώπευε τα θεμέλια της φιλοσοφίας του. Αν και η πραγματεία έχει χαθεί, ο Ντεκάρτ δήλωσε στον Μερσέν ότι προσπάθησε «να αποδείξει την ύπαρξη του Θεού και των ψυχών μας όταν αυτές χωρίζονται από το σώμα». Τότε ήταν που άρχισε να σχεδιάζει και το έργο του Ο Κόσμος, στο οποίο παρουσίαζε τη φυσική φιλοσοφία του και το οποίο προοριζόταν για δημοσίευση. Μέχρι το 1633, ο Ντεκάρτ είχε στα χέρια του μια σχετικά πλήρη εκδοχή της φιλοσοφίας του, από τη μέθοδο στη μεταφυσική, στη φυσική και τη βιολογία. Αλλά στα τέλη του 1633, άκουσε την καταδίκη του κοπερνικανισμού του Γαλιλαίου στη Ρώμη και προσεκτικά αποφάσισε να μην τυπώσει τον Κόσμο, το οποίο εμφανώς ήταν υπέρ του Κοπέρνικου. Τότε ήταν που αποφάσισε να μην δημοσιεύσει ποτέ τίποτα. Ωστόσο, η απόγνωση δεν κράτησε πολύ. Μεταξύ του 1634 και του 1636, ο Ντεκάρτ συγκέντρωσε κάποιο από το υλικό που είχε επεξεργαστεί και ετοίμασε τρία δοκίμια για δημοσίευση: Γεωμετρία, Μετέωρα και Διοπτρική. Αυτών των επιστημονικών δοκιμίων προηγούνταν μια γενική εισαγωγή, ο Λόγος περί της Μεθόδου, η οποία είναι ένα είδος αυτοβιογραφίας, μια αναφορά στη διαδρομή των σκέψεων του νεαρού συγγραφέα. Η Γεωμετρία είναι το σημαντικότερο έργο του Ντεκάρτ στα μαθηματικά.

Το επόμενο έργο του που δημοσιεύτηκε ήταν οι Στοχασμοί, το 1641, το οποίο περιλαμβάνει μια εκτεταμένη επιλογή στοχασμών διαφόρων Ευρωπαίων λογίων και οι απαντήσεις του Ντεκάρτ. Το 1644, είδαν το φως οι Αρχές Φιλοσοφίας.

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1630, το έργο του Ντεκάρτ είχε εισαχθεί στα ολλανδικά πανεπιστήμια και διδασκόταν στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης από τον Henricus Reneri αρχικά και στη συνέχεια από τον Henricus Regius. Οι μη αριστοτελικές απόψεις του Ντεκάρτ προκάλεσαν την οργή του Gisbertus Voëtius, που ξεκίνησε πόλεμο μέσω φυλλαδίων ενάντια στον Ντεκάρτ και τον Henricus Regius, ο οποίος δίδασκε τη φιλοσοφία του Ντεκάρτ. Ο Ντεκάρτ στην αρχή υποστήριζε τον Regius και τον συμβούλευε πώς να απαντά στις επικρίσεις. Τελικά, όμως, διαφώνησε μαζί του όταν ο τελευταίος δημοσίευσε το Fundamenta physics, για το οποίο ο Ντεκάρτ είχε σοβαρές επιφυλάξεις.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1640, ο Ντεκάρτ συνέχιζε να γράφει και να τυπώνει τις θεωρητικές αρχές της φιλοσοφίας του. Υπάρχουν σημαντικά έργα του που αφορούν την ηθική και την ηθική ψυχολογία. Κάποιο από αυτό το υλικό βρίσκεται στα γράμματά του προς την Πριγκίπισσα Ελισάβετ της Βοημίας, με την οποία διατηρούσε μακρά και σημαντική αλληλογραφία από το 1643. Οι απόψεις του για τα πάθη βρίσκονται στο τελευταίο έργο που τυπώθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του, Πάθη της Ψυχής, το οποίο εμφανίστηκε το 1649.

Με την εξαίρεση κάποιων μικρών ταξιδιών στο Παρίσι το 1644, 1647 και 1648, ο Ντεκάρτ παρέμεινε στις Κάτω Χώρες μέχρι τον Οκτώβριο του 1649, όταν προσκλήθηκε στη Στοκχόλμη ως μέλος της αυλής της Βασίλισσας Χριστίνας। Εκεί, αρρώστησε από πνευμονία στις αρχές του 1659 και πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς. πηγή focusmag

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2007

Απίστευτες απαντήσεις


Απίστευτες απαντήσεις από μικρά παιδιά στο ερώτημα "Τι είναι αγάπη"
Ρεβέκκα, 8 ετών "Όταν κάποιος σε αγαπά, ο τρόπος που προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός. Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα του" Βασίλης, 4 ετών "Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλον" Κάρολος, 5 ετών "Αγάπη είναι όταν βγαίνεις για φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητάς να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του" Χριστίνα, 6 ετών "Αγάπη είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη" Λευτέρης, 4 ετών "Αγάπη είναι όταν η μαμά φτιάχνει καφέ για τον μπαμπά και πίνει πρώτα μια γουλιά εκείνη για να δει αν τον πέτυχε" Δανιήλ, 7 ετών "Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις να είσαι συνέχεια μαζί με τον άλλον και να μιλάτε. Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία" Αιμιλία, 8 ετών "Αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα κι ανοίγεις τα δώρα. Αν σταματήσεις το άνοιγμα... θ' ακούσεις την αγάπη" Πάνος, 7 ετών "Αν θέλεις να μάθεις να αγαπάς καλύτερα, πρέπει να ξεκινήσεις από έναν... φίλο που δεν χωνεύεις" Τζένη, 8 ετών "Αγάπη είναι όταν λες σ' ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του, κι αυτός το φοράει μετά κάθε μέρα" Θωμάς, 7 ετών "Σε μία σχολική εκδήλωση και πριν παίξω πιάνο, μ' έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή. Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας. Ήταν ο μόνος που το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος" Μαρία, 8 ετών "Η μαμά μου με αγαπάει πιο πολύ απ' όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω για ύπνο" Κλαίρη, 6 ετών "Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στον μπαμπά το καλύτερο κομμάτι από το φαγητό" No comments!!!

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2007

Υπογράψτε τώρα!!! Θέλουμε 200.000 υπογραφές!!! Μπορούμε!!!


Εκδόθηκε ψήφισμα που υπογράφηκε από όλες τις χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης
ότι οι χώρες που επλήγησαν από τις πυρκαγιές πρέπει να δεσμευτούν ότι θα προστατεύσουν
και θα αναδασώσουν τις καμένες περιοχές. Ξέρετε ποιός δεν υπέγραψε;
Μα ποιός άλλος.... Η Ελλάδα!!!
Μπείτε στο www.petitiononline.com/forestgr/ και υπογράψτε!!! Πρέπει να μαζέψουμε χιλιάδες υπογραφές! Στείλτε το μήνυμα σε φίλους! Όλοι να συμβάλλουμε αν δεν θέλουμε να δούμε τσιμεντοποιημένες τις καμένες περιοχές!

Άργυ Μαρκάκη
Οικολόγων Πράσινων Ηρακλείου Κρήτης

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007

Διάσημο Πορνείο Ξανανοίγει


ΝΕΒΑΔΑ, Η.Π.Α. - Από τότε που πρωτολειτούργησε, το Ράντσο Mustang (Mustang Ranch), έπαιξε σημαντικό ρόλο στη νομιμοποίηση της πορνείας στη Νεβάδα. Επίσης το έκλεισε η Υπηρεσία Εισοδήματος Εσωτερικού (IRS), κάηκε ολοσχερώς, ξαναχτίστηκε, και τελικά πουλήθηκε στο eBay στην τιμή ενός μικρού σπιτιού.
Τώρα επιστρέφει...
Όπως ο μυθικός Φοίνικας που γεννιέται ξανά απ’ τις ίδιες του τις στάχτες, τα ροζ φανταχτερά κτίρια που στέγαζαν κάποτε τις πόρνες, βρίσκονται τώρα σε νέα τοποθεσία και, κάτω από νέα διοίκηση, φαίνονται καλύτερα από ποτέ.

«Είναι κάτι όπως το Empire State Building ή το Άγαλμα της Ελευθερίας. Το Mustang πάντα θα υπάρχει», λέει η Love, μια εργαζόμενη που χρησιμοποιήσε το ψευδώνυμο της δουλειάς της. «Το κάνανε καλύτερο κι απ’ το αρχικό».
Στα 40 χρόνια ζωής του, το World Famous Mustang Ranch – όπως είναι το πλήρες όνομά του – έχει «δει» τη δολοφονία ενός πυγμάχου βαρέων βαρών, έναν ιδιοκτήτη που εγκατέλειψε τη χώρα για να αποφύγει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση και φυσικά δεκάδες χιλιάδες πελάτες.
Ο τωρινός του ιδιοκτήτης, Lance Gilman, αγόρασε το Mustang στο eBay έναντι του ποσού των 145।100 δολλαρίων. «Το ράντσο Mustang ήταν μια ιστορική τοποθεσία», είπε ο Gilman. «Πήρα μια επιχειρηματική απόφαση».


Ο πρώτος ιδιοκτήτης, Joe Conforte, έφτασε στη Νεβάδα στα μέσα της δεκαετίας του ’50 απ’ το Όκλαντ της Καλιφόρνια, όπου δούλευε ως ταξιτζής. Άνοιξε έναν οίκο ανοχής στο Wadsworth (το Triangle River Ranch brothel), 25 περίπου μίλια ανατολικά του Mustang, και ήρθε αμέσως σε σύγκρουση με τον Bill Raggio τον τότε εισαγγελέα της κοντινής πόλης Reno και νυν Γερουσιαστή Νεβάδας.
Ο Conforte προσπάθησε ανεπιτυχώς να στήσει παγίδα στον Raggio με την ανήλικη αδελφή μιας πόρνης. Του κόστισε 22 μήνες φυλακής και ο Raggio έκαψε το πορνείο ώστε να απαλλαγεί ο τόπος από μια δημόσια πληγή.
Ο Conforte όμως μόλις άρχιζε.
Παντρεύτηκε την ιδιοκτήτρια ενός «αδελφού» οίκου ανοχής, την Sally Burgess και οι δυο τους, το 1967, ανέλαβαν το Mustang Bridge Ranch, περίπου 10 μίλια ανατολικά του Reno. Τέσσερα χρόνια αργότερα του χορηγήθηκε άδεια απ’ την κομητεία του Storey [μια απ’ τις 17 κομητείες της Νεβάδα] κι έτσι έγινε το πρώτο νόμιμο πορνείο στην Πολιτεία και φυσικά σε ολόκληρη τη χώρα.

Σήμερα, η πορνεία είναι νόμιμη στις 10 απ’ τις 17 κομητείες της Νεβάδα και ανεχόμενη σε άλλες δύο. Είναι παράνομη στις κομητείες γύρω απ’ το Reno, το Λας Βέγκας, και την πρωτεύουσα της πολιτείεας, το Carson City.
Όσο ο Conforte συσσώρευε τεράστια ποσά απ’ το πορνείο του των 104 δωματίων, δεν έπαψαν ποτέ τα προβλήματά του με την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση. Το 1976, μια μεγάλη δικαστική έρευνα ανακάλυψε στενούς δεσμούς του Conforte με τις Αρχές της πόλης Sparks, αλλά δεν απαγγέλθηκαν κατηγορίες.

Το 1982, μεγάλη επίσης δικαστική έρευνα που έγινε στην κομητεία όπου βρισκόταν τότε το ράντσο Mustang, βρήκε ότι ο Conforte ασκούσε ασυνήθιστη επιρροή στην κομητεία και ενέπλεξε μάλιστα τον εισαγγελέα και τον σερίφη. Και πάλι, ύστερα από έρευνα δυόμισυ χρόνων, δεν απαγγέλθηκε καμία κατηγορία.
Το ράντσο Mustang κάηκε ολοσχερώς το 1975 από προφανή εμπρησμό, αλλά ο Conforte το ξανάχτισε.
Το 1976 ο βαρέων βαρών πυγμάχος Oscar Bonavena πυροβολήθηκε μέχρι θανάτου από έναν μπράβο του Ράντσου.
Ο Conforte ασχολιόταν κυρίως με μετρητά και κρατούσε λίγα αρχεία. Το 1990, η Υπηρεσία Εισοδήματος Εσωτερικού (IRS) κατέσχεσε το Ράντσο, βάζοντας την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση στην απίστευτη θέση να λειτουργεί ένα πορνείο.
Η Κυβέρνηση απέτυχε και το Ράντσο έκλεισε για πρώτη φορά. Η IRS έβγαλε σε πλειστηριασμό τα κρεβάτια, τους μπιντέδες, ακόμα και τις ταμπελίτσες με τα νούμερα των δωματίων για να ανακτήσει μερικά απ’ τα φορολογικά χρέη του Conforte.


Το πορνείο πουλήθηκε για 1,49 εκατομμύρια δολλάριασε μια εικονική επιχείρηση που είχε φτιάξει ο Conforte και ο δικηγόρος του Peter Perry. Ο Conforte ξαναλειτούργησε για λίγο το Ράντσο και αργότερα, το 1991, το έσκασε στη Βραζιλία.
Η IRS είπε την τελευταία της κουβέντα το 1997 όταν κατέθεσε αίτηση κατάσχεσης ύψους 16 εκατομμυρίων δολλαρίων, την οποία ακολούθησαν επίσημες απαγγελίες κατηγοριών εναντίον του Conforte και προϊσταμένων της εικονικής του εταιρείας για οργάνωση εγκληματικών δραστηριοτήτων και ξέπλυμα χρήματος.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο νέος ιδιοκτήτης του πορνείου, το Ομοσπονδιακό Γραφείο Διαχείρισης Γης (federal Bureau of Land Management) έβγαλε το πορνείο σε δημοπρασία στο eBay.

Ο Gilman, που είχε ανοίξει το 2002 το Wild Horse Resort & Spa, ένα πορνείο που βρισκόταν πίσω απ’ τους χώρους στάθμευσης του Mustang, εκτιμάει ότι ξόδεψε 6 εκατομμύρια δολλάρια για να μετακινήσει τα 12 κτίρια 4 μίλια απ’ το Mustang στην περιουσία του και μετά να τα αναπαλαιώσει.
«Ήταν εκεί παρατημένα απ’ το 1999», λέει.
Μαζί με τη μαντάμ Susan Austin, ξήλωσαν όλα τα κτίρια μέχρι τους τοίχους και τα αναδιαμόρφωσαν. Η αίθουσα όπου παρατάσσονται οι κοπέλες ξαναχτίστηκε όλη απ’ την αρχή.
«Δεν τσιγγουνευτήκαμε κανένα έξοδο για να ανακαινίσουμε το Ράντσο Mustang και το μετατρέψαμε σε ένα απ’ τα πιο πολυτελή πορνεία της πολιτείας», λέει η Austin.
Ο Conforte, μιλώντας σε τηλεσυνδιάσκεψη απ’ την «κρυψώνα» του στη Βραζιλία, επαίνεσε την προσπάθεια.
«Θέλω να ευχαριστήσω τον Lance και τη Susan που έκαναν τόση πολλή δουλειά για να φτιάξουν το μέρος», είπε. «Έγινε πάρα πολύ καλό».

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2007

ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ


Τα 'χω πάρει. Χοντρά. Δεν είναι η πρώτη φορά, και η πατρίδα είμαι σίγουρος ότι θα μου δώσει κι άλλες, πολλές, φορές την ευκαιρία. Σιγουρότατος! Οοοοοχι. Οταν μιλάω για πατρίδα, δεν μιλάω για το κράτος. Για μας μιλάω. Το βρίζω το κράτος τα τελευταία 33 χρόνια, που μου έχει δώσει την ευκαιρία η δημοσιογραφική πένα. Τώρα τελευταία το 'κοψα. Γιατί αποφάσισα, ότι το κράτος είμαστε 'μεις.

Εμείς οι μεμψίμοιροι και γκρινιάρηδες και απαιτητικοί όλο το 24ωρο. Εμείς οι αγωνιστές του καναπέ, οι εθελοντές του φραπέ, οι οικολόγοι του σκουπιδαριού, οι σοσιαλιστές της πάρτης, οι αδιάφθοροι του λαδώματος, οι κήνσορες του διπλανού και νάρκισσοι του καθρέπτη. Εμείς.

Μια κοινωνία υποκριτών, που σκίζει τα ρούχα της, βρίζοντας το αόρατο και άυλο κράτος, που καίγεται ο πνεύμονας της Αθήνας, η Πάρνηθα, για πολλοστή φορά και 5.000.000 τηγανισμένοι ευαίσθητοι παρακολουθούν τις φλόγες από την τηλεόραση, χωρίς ούτε 10.000, ούτε 1.000, ούτε 100, έστω, να τρέξουν εθελοντές να βοηθήσουν. Οχι τώρα. Εδώ και χρόνια! Οχι μόνο για την Πάρνηθα. Παντού.

Εχω σβήσει φωτιές σε πλαγιές, την ώρα που οι χωριανοί και οι πολίτες καθόντουσαν σταυροπόδι ένα και δύο και δέκα χιλιόμετρα μακριά στις καφετέριες και βρίζαν το κράτος αμέτοχοι. Αραχτοί. Βρίζαν το σαν τα μούτρα τους κράτος. Αυτό που αξίζουν.

Ακαθάριστα σχεδόν πάντα, και μόνο από τύχη παστρικά, τα δίκτυα του ρεύματος, που διαπερνάνε όλη τη χώρα εναερίως, από κολόνα σε κολόνα, μέσα (!!) από όλα τα δάση, παρά τις φωνές, που επί χρόνια ουρλιάζουν για υπόγεια εγκατάσταση επιτέλους! «Κοστίζει πολλά» αποφαίνεται παγίως ο ανεγκέφαλος, που κρατάει την καρέκλα. Και πόσα κοστίζει ηλίθιε κάθε στρέμμα καμένου δάσους, κάθε κατάσβεση, κάθε black out, κάθε πνεύμονας που χάνεται, κάθε αναδάσωση; Πόσα κοστίζει στην υγεία, σε εργατοώρες, σε ζωντανά, σε ζημιές υποδομής, που πληρώνονται; Πόση πρόσθετη ζέστη και πόσο νερό; Κάθε φορά.

Και κάθε φορά, με το ίδιο θράσος, ο ίδιος πάντα συνέλληνας, που δεν είναι το κράτος, είναι η νοοτροπία ενός λαού ολόκληρου, που τον ανέχεται, που τον εκλέγει, αλλιώς θα τον είχαν πάρει από καιρό με τις ντομάτες οι συμπολίτες του, αν δεν ήτανε όμοιοι, με το ίδιο θράσος λοιπόν βγαίνει να πει κι από πάνω, ότι όλοι οι πριν απ' αυτόν ήταν χειρότεροι. Και λοιπόν; Μήπως φταίμε που δεν τους κρεμάσαμε στην πλατεία Συντάγματος, μπας και έτσι συνετιστούν οι επόμενοι και κάνουν το μόνο πράγμα που πληρώνονται να κάνουν; Να δουλεύουν νύχτα-μέρα για να ωφελείται το σύνολο;

Ποιο σύνολο! Αυτοί που δουλεύουν και αφήνουν ακαθάριστα τα δίκτυα του ρεύματος και τα δάση και που λουφάρουν δεν είναι συμπολίτες; Τι είναι, κατακτητές; Μπας και δεν τους νοιάζει, γιατί δεν θα καούν τα δικά τους χωριά; Μήπως δεν έχουν τις εγκύκλιους και τα φιρμάνια και τους κανονισμούς, και δεν ξέρουν αυτοματοποιημένα τι πρέπει ολοχρονίς να κάνουν;

Είναι λίγοι; Να σου πω εγώ γιατί είναι λίγοι. Γιατί οι υπόλοιποι, που είναι οι πολλοί, βάζουν γλείψιμο να κλειστούν σ' ένα γραφείο, να πέφτει ο μισθός του λαού, να μην έχουν σκοτούρες πολλές, εκτός από μία. Πότε να 'ρθει το δώρο κι η σύνταξη.

Και ας τρέξουν τα κορόιδα να ιδρώσουν για να έχουνε όλοι -και οι κηφήνες- ένα πνεύμονα ανάσας παραπάνω, ένα πάρκο στην πόλη παραπάνω, έναν πεζόδρομο, ένα σύλλογο, μια πηγή, μια παραλία, έναν κουβά για σκουπίδια.

Και πετάνε με την ψυχή στο στόμα οι ίδιοι εκατό πιλόγοι, πέφτουνε μέσ' στη φωτιά οι ίδιοι 5.000 πυροσβέστες, τρέχουν να σώσουνε ζώα και ανθρώπους οι ίδιοι συμβασιούχοι, διακινδυνεύουν τη ζωή τους οι ίδιοι, ελάχιστοι σύλλογοι εθελοντών, λες κι όλοι αυτοί πληρώνονται όπως πρέπει και δουλεύουν σε συνθήκες όπως πρέπει και λες και δεν έχουν μανάδες κι αδέλφια και συζύγους και παιδιά να τους καρτεράνε με κομμένη τη χολή. Είτε σε σεισμό, είτε σε πυρκαγιά, είτε σε πλημμύρες.

Αυτοί οι λίγοι είναι οι συμπατριώτες οι δικοί μου. Οι άλλοι, υποκριτές, συνένοχοι σ' όλες τις καταστροφές και τις κακοπαθιές της χώρας. Αμέτοχοι, άβολοι και καλοπερασάκηδες, ασχέτως τάξης, φύλου, πεποιθήσεων.

Ξέρω, εξανίστανται, δεν με παρατάνε! Τους έμαθα καλά, τους ζω, απ' αυτούς υποφέρουμε κάθε μέρα. Αυτοί ποδοπατάνε κάθε δικαίωμα, κάθε κατάκτηση, κάθε αξιοπρέπεια είτε πίσω από τον πάγκο μιας υπηρεσίας, είτε πίσω από ένα γκισέ, είτε πίσω από το τιμόνι του ταξί, του λεωφορείου, του πωλητηρίου κάθε είδους, από εισιτήρια μέχρι ρούχα και φιστίκια. Με την αγένεια στο ύφος και στο στόμα. Τη βαρεμάρα για εξυπηρέτηση. Την άγνοια της έννοιας της προσφοράς. Η συντριπτική πλειοψηφία.

Ενα «εγώ» υπερφίαλο, που φτιάχνει μια κοινωνία, μια χώρα «για πάρτη μας».

Αντικοινωνική όσο δεν παίρνει. Απούσα, μπρος στην τηλεόραση, κάθε φορά που οι λίγοι βγάζουν το φίδι από την τρύπα για της αστυνομίας τη βία, για τα καρκινογόνα τρόφιμα που τρώμε, για το νέφος και τη βρόμα μεσ' τη θάλασσα, τους τρομονόμους, που μας δένουν -αυτούς όχι, ήτανε πάντα φιλήσυχοι πολίτες, νομοταγείς, τα 'χαν καλά με όλους, ησυχία, τάξις και ασφάλεια- ακόμα και για τους λίγους χώρους πρασίνου, που απειλούνται διαρκώς μέσα στις πόλεις.

Μια κοινωνία απούσα απ' όλα όσα την αφορούν. Μονάχα οι λίγοι, οι γραφικοί, σεσημασμένοι βγάζουν το φίδι από την τρύπα. Λαός, απών.

Είναι παρών, όμως, σε κάθε λάδωμα, σε κάθε φάκελο, σε κάθε γλείψιμο για μια θεσούλα, σε κάθε σπρώξιμο να μπει μπροστά, στη θέση του άλλου, σε κάθε αυθαίρετο, σε κάθε κλέψιμο λογαριασμού, σε κάθε ακρίβεια, που ληστεύει τον διπλανό του. Φταίει η κυβέρνηση!

Λαός απών από τη διαχείριση της χώρας του. Την έχει νοικιάσει για 4 χρόνια σε κάποια παρέα και την αφήνει να κυβερνά έτσι ανεξέλεγκτα.

Αμα δεν του αρέσει η παρέα, βάζει μια άλλη, στην καθορισμένη πάντα ημέρα. Μετά, πάει για φραπέ σε ωραία θέση με air condition. Για να απολαύσει την κοκκινίλα του ουρανού από την Πάρνηθα, που καίγεται. Βρίζοντας ή τη ΔΕΗ ή την κυβέρνηση. Από το '74, που απόχησε αντιστασιακή φωνή. Πριν, έφταιγε η χούντα, δεν μίλαγε.

Αν δεις τα χόρτα στο κτήμα του στο χωριό και τους πυλώνες της ΔΕΗ λίγο πιο πέρα, θα καταλάβεις.

Και αν ακούσεις το air condition της κάμαράς του, που είναι κλειστή, αμπαρωμένη όλη τη νύχτα, που έξω έχει δροσιό αεράκι, θα καταλάβεις.

Κι αν δεις τα δάση και τις πλαγιές και τα ποτάμια, τις παραλίες και τους δρόμους μεσ' στο σκουπίδι, θα καταλάβεις.

Κάθε πατρίδα είν' ο καθρέπτης του λαού της. Ενός λαού, που κούκλα την πήρε απ' όλους τους προηγούμενους και πανούκλα την παραδίνει στα παιδιά του. Τέτοια αγάπη της έχει κι αυτής και των παιδιών του.

ΥΓ Τι να πεις σε έναν κόσμο, που χάνει 1.000.000 δέντρα και σου απαντάει «ευτυχώς δεν κάηκε κανένα σπίτι»;

Τι να πεις σ' ένα ζώο, που πιστεύει ακράδαντα ότι η δική του ζωή έχει μεγαλύτερη αξία από τις άλλες ζωές γύρω του;

Τι να πεις σ' ένα σύνολο, που δημιουργεί με κάθε τρόπο τη σημερινή του ευκολία, ξέροντας ότι θα γίνει το αυριανό του πρόβλημα;

Τι να πεις σε ένα ζώον, που είναι τόσο ζώον ώστε δεν ξέρει ότι είναι ζώον.



Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2007

Kαταπληκτική η απάντηση !!!!


Φακοί Επαφής ! ! ! (από στήλη του Cosmopolitan)

Μελίνα : Αγαπητό cosmoforum. Το πρόβλημα μου είναι λεπτό... όσο και ένας φακός επαφής! Χρόνια τώρα έχω μυωπία (είμαι 20 χρονών) και φοράω φακούς επαφής. Δεν έχω πολύ βέβαια... 2 βαθμούς μόνο. Το αγόρι μου κάθε φορά που το κάνουμε θέλει να εκσπερματώνει στο πρόσωπό μου. Όμως κάθε φορά φεύγουν πιτσιλιές και μπαίνουν στα μάτια μου. Και ξέρετε με τους φακούς επαφής τσούζει πάρα πολύ μετά, και τα μάτια μου είναι κόκκινα για 2 μέρες. το κακό είναι πως χτες που το ξανακάναμε κοκκίνισε πάρα πολύ το μάτι μου και ως τώρα με τσούζει του θανατά. Θα πάω σε οφθαλμίατρο αύριο αλλά τί να του πω;;; Ντρέπομαι μέχρι τρέλας. Και τί να κάνω για να σταματήσει αυτό το πράγμα;;;

Απάντηση
: Να κάνεις λίγο στην άκρη...

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

ΑΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΑ


Η Μαργαρίτα Δημητρέλη 14 ετών που βρίσκεται στο Νοσoκομείο Αγλαΐα Κυριακού (στο ογκολογικό τμήμα, 5ος όροφος) και πάσχει από οξεία Λευχαιμία
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ!
Παρακαλώ όποιος μπορεί να δώσει αίμα ας επικοινωνήσει με το Νοσοκoμείο ή τη μητέρα της.
Δημητρέλη Κατερίνα (μητέρα) : 6947155966



Παρακαλώ προωθείστε το μήνυμα σε όσους μπορείτε.

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2007

Πιστεύω


Πιστεύω εις έναν φραπέ ,
αφρώδη , παγοκράτορα ,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής ,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.

Και εις ένα αφρόγαλα , λευκόν , πηχτόν ,
του καφέ συνοδό , και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο.
Milk εκ βοδώς ,
αφρόν αληθινόν , εκ μιξερός ηλεκτρικού
χτυπηθέντα , ού γεννηθέντα ,
ομοχρήσιμου του φραπέ
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.

Τον δι' ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.

Αγορασθέντα τε υπό ημών
εντός μικρής σακουλίτσας
ή κουτιού ή βαζακίου

Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.

Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.

Και πάλιν άφρισε μετά δόξης
τσίτα κάνων κοιμητούς
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.

Και εις το ρεύμα το πάγιον ,
το χρήσιμον , το μιξεροκινόν ,
το εκ της δεής επαραγόμενον
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζώμενο ,
ωστε παρασκευαζώμενο ,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.

Εις μίαν , καφετερίαν , ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν.

Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ.

Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.

Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.

Αμήν.